MALPICA

Un documento do século XIII referíndose a Malpica como propiedade do Arcebispado de Compostela, é a primeira referencia histórica a esta vila mariñeira. A historia revela que o nome é ibérico, procedente dos termos “mal” (dominio) e “pica” (promontorio), en referencia ó Monte Atalaia que, xunto co porto e a praia dan nome ó itsmo de Malpica.

Contemplamos a pequena enseada hoxe convertida nun dos máis importantes portos de baixura de Galicia, nela agárdannos distintos tipos de embarcacións pesqueiras, os oficios centenarios que foron conformado a economía desta vila mariñeira e a variedade de peixes e mariscos capturados. As especies que máis pasan pola lonxa malpicá, ademais da sardiña e xurelo, son: raia, melgacho, maragotas, faneca, solla, abadexo, robaliza, sargo, polbo, centola, nécora ou percebe.

GASTRONOMÍA: Mariscada de percebes, centolas, caldeirada de maragota ou de congro, parrochas e o polbo son algúns dos manxares cos que nos poden deleitar nesta zona. Tamén podemos atopar productos de extraordinaria calidade como exquisitas carnes de porco e de ternera amais das mellores patacas de Galicia, cebolas, allos que no mercado podemos conseguir a bon precio “por lotes”. É típico tamén o bolo de trigo do país, empanadas, larpeiras, rosca malpicá...

Na parte central da enseada érguese a Casa do Pescador cos murais de Urbano Lugrís.

No Bar do Pescador , situado nos baixos da casa do pescador , ata o de agora podiamos ve-la rosa dos ventos, obra do malpicán Chunguito, a quen Lugrís lle regalara a súa paleta de pintor. A decoración “do Petróleo” (“Mareas Vivas”-TVG) inspirouse na deste bar. Estes días está en reformas.

Na Praza do Cruceiro , onde hoxe se ergue unha cruz de pedra gravada polas súas catro caras, manaba unha fonte natural desde onde se abasteceron de auga os moradores da Atalaia, ubicación dos primeiros moradores malpicás.

OS BOTEIROS: Malpica é o único lugar de Galicia onde existe este oficio coñecido tamén co nome dos taxistas do mar . Encárganse de levar á mariñeiría desde o peirao ata as embarcacións que están fondeadas no medio do porto nos "muertos". O sistema de cobro polo traballo desenvolvido era en especie, por trueiradas de pºeixe que, pasada a noite, venden na lonxa.

Atravesamos as toxeiras e bosques que nos levan ata a praia virxe de S. Miro . Aquí o camiño intérnanos en interesantes bosques autóctonos que filtran o atlántico e a luz a modo de fiestras góticas.

Praia de Riás , ó pé do monte Neme ( sagrado ). O guía tamén nos explicará a lenda que envolve esta montaña, hoxendía coroada de antenas.

E, PARA REMATAR: Praia de RAZO : 5,5 km distinguida con bandeira azul pola Unión Europea. Acada ata 10.000 visitantes cada día en período estival N este espacio de Razo-Baldaio encontran un auténtico paraíso todos aqueles amantes das actividades en contacto co medio e no que se dan cita case a diario practicantes de surf en mar aberto e windsurf na marisma; apaixonados do parapente, que lenemente descenden pola ladeira dun monte Neme que con toda solemnidade esvara ata penetrar no océano, dando acubillo nunha das súas ladeiras ó pequeno porto de Razo; as rutas a cabalo, que aquí parecen transportar ó xinete a tempos remotos, co único ruido do Atlántico, que é case un silencio; ou os que non queren perder un detalle e, con mochila ó lombo, se lanzan a camiñar polos múltiples sendeiros da marisma; pacientes pescadores coa súa cana, mergulladores que buscan tesouros... en definitiva, xentes ávidas de aventura.  

ESPAZO NATURAL DE RAZO-BALDAIO

As, cerca de 1000 hectáreas de superficie protexida, albergan un ecosistema formado por unha lagoa con marisma, xuncais e pequenas canles limosas.

A diversidade xeográfica de Razo-Baldaio, con areais, dunas, marismas, acantilados, praderías litorais,... así como o efecto termo do mar, produce unha extraordinaria riqueza da flora, con adaptacións moi específicas a condicións extremas. Pódense encontrar diferentes especies, algunhas das cales son exclusivas desta área e outras están consideradas en perigo de extinción. A vexetación de dunas e areais é unha das máis representativas de Razo-Baldaio. Encontraremos a gramínea mariña, o cardo de ribeira, o rabo de lebre ou o trobisco nestas zonas e nos acantilados non falta o perexil de mar e a herba de namorar. Os xuncos, a acelga salgada, a estrela das xunqueiras e o "coral" son sen embargo máis propias da marisma e da lagoa e tamén algas como a leituga de mar, o golfo e o ficus.

Como zona húmida de litoral na que conflúen augas doces e salgadas e o medio terrestre, aparece nela unha elevada diversidade de especies animais -só entre os vertebrados contabilizáronse máis de 250 especies-, aínda que algunhas teñen unha presencia esporádica, como as numerosas aves migratorias tales como corvos mariños e alcatraces.