SENDEIRISMO COS CINCO SENTIDOS

MENÚ PRINCIPAL | ROTEIROS FEITOS | GALERÍA | LIGAZÓNS | GALICIAS | CONDICIÓNS XERAIS | O TEMPO | Favoritos
O olimpo galego: O PINDO

 

 

Quen é o que mora aqui, que entregue xente
de bronce e ferro negro se acubilla
nesta maxestuosa maravilla
tesa diante do mar omnipotente

Quen ten habitación nestes penedos
de rosado esplendor, qué pobo altivo
se refuxia no monte duro e esquivo
e coñece os seus íntimos segredos

Quen brinca sobre as pedras cabaleiras
e ouvea coma os ventos espantosos
de reventa-lo fero mar infindo,

quen anda por aí nas penasqueiras,
quen mora os territorios tenebrosos
e as espeluncas máxicas do Pindo.

de Darío Xohán Cabana, do seu libro Pátria do mar .

 

Cumio do Pindo

Final en Muxía: A pedra de abalar e os secadoiros de congro

GRANITO ROSA

 

Desnivel: 623 metros
Cumio: Cota 627 metros. Vértice xeodésico de 2º orde.

O Pindo é unha grande barreira montañosa que acada a súa máxima altitude en Pena da Moa com 627 m.

Amáis de impresionar pola súa altitude, chama a atención polas extranas formas das súas rochas, que o maxín humano viu nelas figuras de monstros, animais e persoas, o que lle confeiu un carácter lendario e misterioso.

O Padre Sarmiento fai unha ampla referencia a este monte decindo que o seu nome se lle puxo pola semellanza co Monte Pindo de Grecia. El mesmo recolle varias lendas sobre a zona, como que la erba medra moito da noite prá mañán ou que alí acodían as parellas estéris, coa intención de ter descendencia.

Otero Pedrayo chámao “gran testa xupiteriana”. Pero o Monte Pindo ten tamén unha historia real, documentada e coñecida, sobre a que existen certas contradicións acerca de fortalezas e outro tipo de construcións que noutrora se levantaron na zona. Idade Media, esta zona debeu desempeñar un protagonismo importante na defensa destes territorios, como revela J. Barreiro Barral, sobre todo a de San Xurxo, sobre o monte Pedrullo (Pindo-Carnota) e a de Canedo (San Mamede-Carnota), de patrimonio real e que despois pasaron á Igrexa e ós Condes de Traba, sendo derribadas na revolta irmandiña de 1467.

A fervenza, abanqueiro ou cadoiro do río Ézaro, nun estribo do monte Pindo, foi dunha grande beleza mentres as industrias non represaron a auga do salto, daquela un dos máis grandes de Galicia, para a producción de enerxía eléctrica.

Fervenza do Xallas
Desembocadura do Xallas
O impoñente Olimpo dos galegos

 

A fermosura da paraxe desapareceu coa estiñaxe da cachoeira; pero di Otero Pedrayo, en Guía de Galicia, que non desapareceu o Pindo, que segue sendo un dos Olimpos eminentes dos países célticos, como asemade o Barbanza, a Capelada, Santa Tegra e outros fachos de Galicia non menos importantes.

Pedra da moa : pedra que existe no cumio rochoso do Monte do Pindo , de grande importancia relixiosa nos tempos pasados. Está rusticamente labrada, posúe unha vara de espesura, é máis ben oval ca cuadrada, poden acomodarse nela de 20 a 30 persoas de pé, e no seu centro hai unha lenda que algúns supoñen grega e que semella aludir ó lugar noxento en que certas doutrinas e prácticas idolátricas tiñan asento, sendo isto motivo de que reis, bispos e cregos excomungasen aquel recinto da comarca de Muros. [ Breviario Enciclopédico de Eladio Rodríguez] (facendo alusión a ritos profanos de fecundidade).

A Moa
Entre os restos do Castelo de San Xurxo
E... non todo é subir

 

Cama do home : nome que dan a unha pedra que existe na arroquia de Taboadelo (Pontevedra) que, segundo a tradición recollida por Murguía, tiña a facultade de tornar fecundas as mulleres estériles. En Galicia existen outras pedras que gozan do mesmo privilexio entre as xentes crédulas. O Padre Sarmiento cita algunhas como a que no seu tempo estaba ó pé da ermida de San Guillerme, en Fisterra, e que era, di, como unha pía ou cama de pedra na que se deitaban a durmir home e muller que por seren estériles ían a aquela ermida, e alí, diante do santo, enxendraban, acto que se mandou prohibir por indecoroso.

O mesmo acontecía no Pindo con outra rocha semellante, segundo o propio bieito, quen non se esquece de adverti-la identidade do costume e do obxecto que subxace entre a pedra do Pindo e a de Fisterra.

Ó fondo, Fisterra. Abaixo o Ézaro
Coroando o cumio do Pindo
De volta para abaixo

 

Atención telefónica de 17:00 a 20:30 horas | Asoc. Cult. Via Auria, sen ánimo de lucro. 2005/008617-1 (OU) 2005 | Conta: CaixaGalicia 2091-0471-35-3040002209