A castaña
Ata hai pouco, a castaña secábase nos mesmos soutos onde se recolectaban, en sequeiros de pedra como o da fotografía e que podemos contemplar neste percorrido polas ladeiras do Canón . Unha vez que a castaña pasaba a ser pilonga, os propietarios baixaban cos burros para carretalas.
Base da alimentación en Galicia ata ben entrado o século XVIII, amosa nesta zona certas particularidades relacionadas co seu consumo: “bellotes” (asadas), “burgazos” (cocidas e mesturadas con leite frío ou con chourizo ceboleiro).
Aparte da castaña, a madeira da árbore está moi presente na arquitectura tradicional. Así observamos en varias das poblacións que visitaremos (San Vitor, Rabacallos) que se aplicou á fabricación de mobles, apeiros de labranza, vigas das casas, portas, fiestras, cancelos, cercados, cestos e mesmo tabiques.
Id, vended todo lo que poseéis y dadlo a los pobres; y venid, seguidme (Lc 12,33; Mt 19,21)
Quien estimare al padre o a la madre, a la mujer, a los hijos, o a todos los que pasan con el mundo, más que a mí, no es digno de mí (Mt 10,27; Lc 14,25)
Quien no aborrece a su vida por mi causa, no es digno de mí; y: Quien perdiere la vida por mí, la encontrará en la vida eterna (Jn 12,25; Mt 10, 39; Lc 9,24).