|
ROMÁNICO DO DEZA
Breixa: igrexa parroquial que conserva restos románicos nos arcos do presbiterio, porta do muro sur de arco semicircular apoiado nunha columna por xamba, cuxos fustes desapareceron. Variados e interesantes canecillos.
San Pedro de Ansemil: Toda unha delicia para os amantes da arte. A igrexa parece te-la súa orixe entre os séculos IX e X. En torno ó s. XVI, a comunidade de monxas bieitas que o habitaba, agrégase o compostelán San Paio de Antealtares, situado na célebre Quintana e en cuxo arquivo aínda se poden atopar documentos pertencentes ó de Ansemil.
Esta antiga igrexa mosteiral, hoxe parroquial, está formada por dúas capelas, unha románica e outra gótica que integran elementos de ambos estilos arquitectónicos e escultóricos.
A románica responde a pranta basilical constando de tres naves e tres ábsides rectangulares. As naves divíndense con arcos forneiros semicirculares peraltados, sobre dúas pilastras por lado, cun sinxelo ábaco biselado e semicolumnas adosadas só ó interior da fachada. A portada principal de dobre arquivolta con axedrezado, de directriz semicircular moi peraltada, sobre dúas columnas por lado, dintel con catro raias horizontais e tímpano de sillares. Os capiteis externos de ornamentación froral e os interiores historiados. Fiestras en saetera.
A gótica, tamén se coñece como Capela señorial dos Deza por albergar no seu interior o sartego do cabaleiro Diego Gómez de Deza, datado no ano 1341. Adosada á romanica polo muro sur, ten unha sóa nave e unha capela semicircular na cabeceira. A fachada presenta porta rectangular de xambas lisas con dintel pentagonal na que destaca o Agnus Dei cunha cruz procesional frordelisada, entre o sol e a lúa. Sobre a porta, unha imaxe da Virxe do Leite sentada nunha cadeira de arqueiría oxival trilobulada. Conserva ademáis, interesantes canecillos e ferraxes medievais rematados en bocas de serpes nas follas das portas.
Para saber máis: Ángel del Castillo,Inventario de la riqueza monumental y artística de Galicia, Santiago de Compostela, 1972.
Mosteiro de San Lorenzo de Carboeiro
Mosteiro Bieito do século X. San Lourenzo de Carboeiro viu reedifica-la súa igrexa a partir de 1170 para segui-la súa construcción até finais do século XII.
Constaba de tres naves,e cabeceira rodeada por xirola rematada en tres capelas radiais.
Para salva-lo grande desnivel oriental, edificouse unha cripta de pilares cilíndricos e abovedamento pétreo de gran resistencia para soste-lo peso da pranta superior. Máis información sobre este Mosteiro >>
Fervenza do Toxa
 |
Fervenza do Toxa
|
Unha fervenza é unha caída de auga dende certa altura provocada polo desnivel existente no canle dun río. Recibe tamén outros nomes como: cascada , ruxidoira, cenza, censa, freixa, cadoiro, abanqueiro, chorreira, chorredeira, fecha, ficheira.
A fervenza do río Toxa, cos arredor de 50 metros de caída libre, considérase a maior de Galicia.
FLORA: Freixos (Fraxinus angustifolia), ameneiros (Alnus glutinosa), salgueiros (Salix atrocinerea), sanguiño (Fragula alnus), sabugueiro (Sambucus nigra) e outras especies de ribeira.
FAUNA: Na desembocadura, aves raras como a escribenta das canaveiras (Emberiza schoeniclus), rascón de auga (Rallus aquaticus) e outros. Peixes como salmón (Salmo salar), escalo (Chondrostoma polylepis)...
|